KEMA « Dispuut Ikkes

KEMA

Dag Kema,

Als je hoofd begint te draaien en je gedachten gevoelloos worden. Als je denkt dat
je te oud bent, te jong of te dom. Als je achter begint te lopen of uit de maat, in het
kronkelgekruip, van deze drukke ledenrace. Het maakt niet uit wat je doet als je het
op begint te geven. Als de wijn niet vloeit tot de rand van je glas. Als de wind je doet
wankelen met een hand in het gras en de ander begint los te slippen. Omdat het gevoel
weg ebt en je motortreintje weer opgewonden moet worden. En, het bos is makkelijk te
vangen, maar je bent te lui om er achter aan te gaan. Je stoep begint te krullen en je
straat wordt te lang. Je begint achteruit te lopen, ook al weet je dat het verkeerd om is.
Als de eenzaamheid op komt op terwijl de dag onder gaat en morgen ochtend zo heel erg
ver weg lijkt. Wanneer je greep verzwakt, omdat je handen druipen en je de teugels van
je pony uit je handen laat glijden. Als de met zon bedekte woestijn en groene valleien
veranderen in gebroken sloppenwijken, vuilnissteegjes en brallende wallen. Als de hemel
door een afvoerpijp je reet uit spuit, met bliksem die schicht en je donder die klettert,
waardoor je kozijnen kraken en breken, terwijl de dakpannen shaken. Is het je hele
wereldje die rammelt en bonst en die je minuten van zon, op uren van storm doet lijken.

Dit alles, terwijl je denkt dat je gefaald hebt in de vlucht van gister. Fold je dan angstig
en lijkbleek voor een flush nette schoenen, terwijl je al de hele dag drie koninginnen in
je hand hebt, die erg veel weg hebben van wrattenzwijntjes. Wordt je hier gek van en
maakt het je gemeen, net als in een midlifecrisis van de Marie Claire.

Lig je graag op je buik met je handen op je rug gebonden en wens je vaak dat je dat
laatste verkeersbord liever niet had begrepen. Vraag je vaak aan jezelf wat je aan het
doen bent, op deze weg die je bewandelt, deze tocht die je draait, deze bocht waar je in
hangt, dit pad waar je op dwaalt, deze ruimte die je inneemt, deze lucht die je inademt?
Ben je te veel in de war?
Hou je van de volgende vragen: “Wie help je? Wie breek je? Wat geef je? Wat neem je?”
Dus KEMA, mocht je jezelf op enige manier kunnen identificeren met de bovenstaande
zee van woorden en voel je er een lichte vorm van affiniteit voor, kom dan alsjeblieft niet
bij Ikkes! Wij houden daar namelijk niet van.

Wel houden wij van Calimero omdat hij zo lief, klein en schattig is en omdat hij als
klapper op de vuurpijl een eierschaal op zijn hoofd heeft zitten.

Met amicale groet,

Nelis

Praeses Cloaca Ikkesbestuur 2011-2012

Geef een reactie

Dispuut Ikkes, onderdeel van studenten en gezelligheidsvereniging SSRA te Amsterdam